To co fascynujące

Ludzie martwi

L

Ludzie martwi chodzą i mówią tak jakby żywi byli. Martwi są wewnątrz, bo pierwsza umiera dusza. Ludzie martwi ukochali rozum i nie zauważyli kiedy ich dusza zmarniała i zgniła w środku. Substytutem duszy dla ludzi martwych jest rozum. Rozum ich jest jak mroczny pasażer. Może udawać wszystko, nawet to, że ma duszę. Oto początek komedii życia żałosnego.

Dusza umiera pierwsza mówi mistrz etycznego postępowania Nietzsche Fryderyk. Nie zgodzą się z nim tylko Ci, którym dusza zmarszczyła się i spleśniała. Użyją argumentów logicznych i przekonają, że dusza nie umiera nigdy. I śmieszyć będą swoją moralnością przemyślaną. I śmieszyć będą swoją dobrocią wydumaną. I śmieszyć będą zmyśloną miłością.

Poznać łatwo można człowieka martwego. Szuka on uzasadnienia dla moralności. Czy dobro ma swoje uzasadnienie? Czy miłość ma swoje uzasadnienie? A jaka jest przyczyna szczerości lub piękna? Tylko ludzie martwi znają odpowiedzi na te pytania. Człowiek żywy zdziwi się i wzruszy ramionami. Powie, że te pytania są źle zadane, że głupie są, że przyczyna istnieje w świecie rozumu, a nie w świecie serca.

Jeżeli dusza umiera wcześniej niż ciało to zabita zostaje przez złe myśli i czyny
złe. Ale nie w sensie bezpośrednim złe. Wtedy wszystkie więzienia wypełnione byłyby ludźmi martwymi. Prawdziwie zabójcze jest zło ukryte. Takie, które wyrządzane jest w sposób sprytny, szybki, przemyślany. Takie, które unika kary. Kiedy patrzę na mordercę, który wie, że to co robi jest złe widzę w nim duszę. Kiedy jednak patrzę na jego adwokata, który właśnie znalazł uzasadnienie dla swojego klienta widzę, że nie ma w nim życia, a dusza jego już dawno martwa jest i niepotrzebna. Każdy zły uczynek wraca do złego pomnożony. Duszę własną zabija człowiek postępujący źle, a kiedy dopełni już samobójczego dzieła pokuta nie będzie możliwa. Nie da się przywrócić życia duszy, tak jak nie da się przywrócić utraconej miłości.

Żyją tylko głową ludzie martwi. Patrzą na świat przez jedno tylko okno. Jednowymiarowi są i upośledzeni. Poznać można ich po tym jaki prosty świat przedstawia się w ich mowie. Człowiek i jego przeżycia nie zaskakują. Świat jest oczywisty. Zdarzenia są powtarzalne. A prawa fizyki są wyuczone. Piękno zaś jest czystą przyjemnością. A miłość wytłumaczalna. Oto świat człowieka jednowymiarowego. Da się on ponieść prostym myślom i teoriom, które świat mu uproszczą. I na wojnę pójdzie ze wszystkimi, którzy myśleć będą inaczej. I do zawodówki wyśle tego, który nieścisłość znajdzie w jego prostym świecie.

Oszukać chce człowiek martwy życie swoje. Będzie dążył do bogactwa i skomplikowania większego. Czy nie rozumie on, że piękna i tajemnicy życia nie znajdzie w komplikacji rzeczy istniejących? Czy nie wie, że szczęście nie lubi się z bogactwem? Nie wie niestety i gardził będzie tymi, którzy tęsknią za czuciem głębszym, za tajemnicą życia, za nieznanym. Wrogiem nieznanego jest człowiek martwy. Mówi on tak jak gdyby jego wypowiedź nie znosiła sprzeciwu. Odpowiada tak jak gdyby znał mądrości tego świata.
Skończony jest człowiek martwy i doskonały w swojej konstrukcji. Przeżyje
swoje życie tak samo jak zwierzę, które zaprogramowane jest do jednowymiarowych poczynań. Ułoży się w fotelu i przytuli się do swojego rozumu, który snuł będzie marzenie o wszechwiedzy i wszechmocy. A tymczasem to niewiedza i niemoc są istotą bycia człowiekiem. To jego niedoskonałość i nieskończoność daje możliwość rozwoju. To tęsknota za pięknem i miłością czyni z człowieka istotę ożywioną. Ta postawa przypomni boga w jego latach młodzieńczych. Czy nie obiecał Bóg, że tacy sami jak on będziemy? Bezpośrednia i prosta jest to lekcja. “Będziesz”, to znaczy, że nie “jesteś”. Tylko człowiek martwy “jest”. Człowiek żywy jeszcze się nie stał. On dopiero “będzie”. Dzisiaj “staje się”. Jutro “będzie”. Jego istota buduje się, uczy i zmienia. Oto postawa młodego Boga. I oto jedyna nauka, którą można przyswoić na ścieżce ducha.

O autorze:

Tomasz Mirecki

Filozof i pisarz. Szuka piękna i mądrości, ale piękno uznaje za najwyższą wartość.

Dodaj komentarz

To co fascynujące

Koszyk

Ładowanie...

Śledź mnie :)

W mediach społecznościowych też się udzielam. Ale rzadko, żeby nie spamować, ale zachęcam, żeby mnie śledzić :)

Tomasz Mirecki

Filozof i pisarz. Szuka piękna i mądrości, ale piękno uznaje za najwyższą wartość.